Oddycham fotografią – wernisaż Przemysława Kucharskiego w Tichauer Art Gallery

0
231
Przemysław Kucharski opowiedział m.in. o spotkaniu z Tadeuszem Rolke. Fot. KP

W Tichauer Art Gallery odbył się wernisaż wystawy fotografii Przemysława Kucharskiego „Consequat spiro 5” – piątej odsłony cyklu czarno-białych portretów poświęconych twórcom polskiej i światowej kultury.

– Cykl „Consequat spiro” rozpocząłem kilka lat temu, właściwie trochę przez przypadek. Podczas jednej z moich wcześniejszych wystaw pokazałem osobisty dokument fotograficzny, w którym znalazło się też kilka portretów. Po obejrzeniu tych prac usłyszałem sugestię, żeby iść w portret. Posłuchałem tej rady – i tak wszystko się zaczęło – wspomina autor.

Podczas spotkania autor opowiedział o kulisach powstawania zdjęć i swoim rozumieniu portretu jako zapisu relacji. „Consequat spiro 5” – tytuł tłumaczony jako „oddycham fotografią” – jest opowieścią o drodze twórczej, o intuicji, estetyce i poszukiwaniu prawdy o człowieku. Kucharski, fotograf-portrecista i samouk, podkreśla, że fotografia zmieniła jego sposób patrzenia na sztukę i świat.

– Na początku projekt był dedykowany fotografom, ale z czasem zaczął się naturalnie rozszerzać. Dziś fotografuję już nie tylko fotografów, ale szerzej – ludzi kultury i sztuki, osoby, które mają realny wpływ na to, jak wygląda współczesna kultura w Polsce. Nie chodzi mi jednak o nazwiska. Nie fotografuję kogoś dlatego, że jest znany. Muszę poczuć postać. Jeśli nie mam na kogoś pomysłu, to nawet gdyby pojawił się przede mną największy autorytet, nie zrobię zdjęcia tylko dlatego, że mam okazję – dodaje.

W swojej twórczości konsekwentnie ogranicza paletę barw do czerni i bieli, szukając w nich maksymalnej koncentracji na człowieku. Portret ma być dla niego nie tyle zdjęciem znanej osoby, ile świadectwem spotkania. Wystawa prezentuje postaci fotografowane w charakterystycznym stylu autora: oszczędnym, skupionym na emocji i geście. Wśród sportretowanych osób znaleźli się m.in. uznani twórcy polskiej fotografii i kultury: Krzysztof Gierałtowski, Tadeusz Rolke, Chris Niedenthal, a także malarz Tomasz Sętowski czy muzyk Stanisław Soyka. Obok mistrzów Kucharski pokazuje również portrety osób ze swojego bliskiego otoczenia.

– Portret traktuję jako rozmowę, nawet jeśli na zdjęciu nie ma dialogu w dosłownym sensie. To musi być spotkanie. Zawsze staram się mieć przemyślaną sytuację, zarys koncepcji. Oczywiście nigdy nie wiem do końca, co się wydarzy. Rzeczy mogą się potoczyć inaczej niż planowałem, ale potrzebuję punktu wyjścia. Bez idei nie potrafię pracować – wyjaśnia

Jednym z elementów wystawy, który przyciąga uwagę widzów, są krótkie teksty towarzyszące zdjęciom. To zapis emocji i myśli z momentu spotkania, dzięki któremu publiczność może wejść w portret głębiej niż tylko przez obraz.

– Często wybieram osoby dojrzałe, z doświadczeniem, z historią. Interesuje mnie droga, którą przeszli, wartości, które reprezentują. Jeśli ktoś młodszy zrobi na mnie wrażenie nie tylko tym, co tworzy, ale tym, kim jest jako człowiek, również chętnie go sfotografuję. Najważniejsza jest osobowość. „Consequat spiro” to dla mnie właśnie to: nie perfekcja techniczna, ale autentyczność. Fotografia jako sposób bycia z drugim człowiekiem i próba zrozumienia go poprzez obraz.