Podczas gali XTB KSW 114 w Radomiu Marcin Held podjął nieudaną próbę zdobycia mistrzowskiego pasa federacji w kategorii lekkiej. Na drodze Tyszanina stanął Francuz – Salahdine Parnasse. Tyski wojownik nie załamuje jednak rąk i po krótkim wypoczynku w Zakopanem wrócił na salę treningową. Rzucił wyzwanie dwóm rywalom.
Przed walką z Parnasse’em Marcin Held przedłużył kontrakt na kolejne pojedynki z federacją KSW. Po przegranej z francuskim czempionem wagi lekkiej wrócił już do treningów i myśli o kolejnych rywalach, o czym opowiedział nam podczas rozmowy.
Ostatnie dni spędził pan z rodziną w Zakopanem. Czy była to pewnego rodzaju rekompensata za czas poświęcony na przygotowania do walki z Parnasse?
Można powiedzieć, że tak, choć bardzo niewielka. Chcę rodzinie oddać zdecydowanie więcej czasu. Nie ukrywajmy, ostatnie pięć miesięcy spędziłem na ciężkich treningach. Najpierw na przygotowaniach do starcia z Marianem Ziółkowskim, a potem do walki mistrzowskiej. Po krótkim odpoczynku co prawda wróciłem już na salę, ale w najbliższym czasie na pewno nie będą to tak intensywne treningi jak na przestrzeni ostatnich miesięcy w okresie przygotowawczym do walki. Myślę, że przede mną około dwa miesiące luźniejszych treningów.
Jak dzisiaj, na chłodno, z perspektywy kilkunastu dni, ocenia pan pojedynek z Francuzem? Czy jeśli walka miałaby się odbyć jeszcze raz, to miałby pan na nią inny pomysł?
Nie jestem zadowolony z przebiegu walki, bo na pewno nie zrobiłem w klatce tego, co chciałem. Rywal po prostu mi na to nie pozwolił. Za mocno poszedłem w otwartą walkę w stójce. Być może dzisiaj bardziej dążyłbym do klinczu. Żałuję, że nie udało mi się go sprowadzić do parteru. Nie twierdzę, że gdyby tak się stało to wygrałbym tą walkę, ale przynajmniej bym spróbował i wiedział, jak Francuz radziłby sobie w tej płaszczyźnie. Parnasse potwierdził jednak, że jest świetnym zawodnikiem, bardzo szybkim, dobrze pracuje na nogach i ma mocny cios. Trafił mnie już w pierwszej rundzie mocnymi uderzeniami. Te klincze, do których doszło w trakcie walki, to było raczej ratowanie się z mojej strony.
W mediach społecznościowych pytał pan kibiców, z kim chcieliby pana zobaczyć w następnej walce, sugerując nazwiska Wilsona Vareli oraz Valeriu Mircei. Czy to pewnego rodzaju prowokacja? Wyzwanie? Czy może jest już coś na rzeczy?
Do klatki wrócę najpewniej w połowie roku, w czerwcu lub lipcu. Varela i Mircei są to tak naprawdę jedyni potencjalni rywale, z którymi walka miałaby sens zarówno dla mnie, jak i dla federacji. Są to zawodnicy, którzy są wysoko w rankingu i konfrontacja z jednym z nich na pewno wzbudziłaby wśród kibiców duże zainteresowanie i stała na wysokim poziomie.
Treningi i przygotowania to jedno. Natomiast jak pan się odnalazł medialnie w walce o pas? Mam wrażenie, że widzieliśmy nieco innego Marcin Helda – bardziej otwartego na kontakt z mediami, na wywiady, na show. Jak pan to ocenia z własnej perspektywy?
Od jakiegoś czasu zacząłem się mniej przejmować tym, co inni o mnie powiedzą i co sobie o mnie pomyślą. Dzięki takiemu podejściu pozwalam sobie na trochę więcej luzu w kontakcie z mediami i bardziej ta cała otoczka mi się podoba. Na pewno nie jestem i nie będę zawodnikiem, który celowo wykonuje jakieś zagrywki, obraża rywali i robi wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę. Natomiast na pewno nie boję się powiedzieć czegoś, co mogłoby być uznane za kontrowersyjne. Myślę też, że mam już na tyle duże doświadczenie i na tyle długo jestem w tym sporcie, że mogę sobie po prostu na pewne rzeczy pozwolić.
Rozmawiał: Piotr Podsiadły

" />
" />
" />
