Czwartkowe spotkanie w Tyskiej Galerii Sportu tym razem odwiedziła osoba, która nie wystąpiła w nim w roli sportowca, a osoby, która na sukcesy tych sportowców pracuje. I to nie mięśniami, a głową. O o tym, jak ważna jest psychologia sportu opowiedziała psycholożka, Zuzanna Wałach-Biśta.
Bohaterka spotkania jest psycholożką sportu, doktorem nauk społecznych w dziedzinie psychologii i pracownikiem naukowym. Na co dzień współpracuje ze sportowcami, zarówno indywidualnie, jak i z całymi zespołami. Psychologią sportu zajmuje się od 15 lat. – W ostatnich latach rośnie zainteresowanie ze strony osób, które chcą skorzystać ze wsparcia psychologa sportu. Widać, jak zmienia się świadomość związków sportowych, które coraz częściej zauważają taką potrzebę, jak starają się o spotkania dla swoich zawodników z psychologiem działacze sportowi czy trenerzy. Trend dbania o odpowiednie przygotowanie mentalne jest mocno zauważalny i to nie tylko wśród sportowców na najwyższym poziomie – opowiadała podczas spotkania Zuzanna Wałach-Biśta.
Jak duże znaczenie w sporcie ma psychologia? – Kiedy sportowcy wracają z igrzysk olimpijskich to czasami bywa tak, że Ci, którzy przywożą do domu medale, pod kątem fizyczności, techniki czy taktyki, niczym nie różnią się od tych, którzy przyjeżdżają bez medali. Różni ich natomiast czas, który poświęcili na to, aby oprócz przygotowania fizycznego, zadbać także o aspekt mentalny – zauważa psycholożka. – Na najwyższym poziomie, gdzie konkurencja jest ogromna, aspekt psychiczny odgrywa bardzo ważną rolę – dodała.
Zuzanna Wałach-Biśta współpracuje także z dziećmi i młodzieżą. – Pokazanie dzieciom choćby kilku prostych technik, bardzo szybko przynosi efekty. Lepiej radzą sobie ze stresem, są w stanie zaprezentować pełnię swoich możliwości – przyznaje. – Są sporty wczesnej specjalizacji, takie jak na przykład łyżwiarstwo figurowe, gimnastyka sportowa czy artystyczna, w przypadku których pracę na poziomie mentalnym warto rozpoczynać jak najwcześniej. W przypadku sportów, które nie zalicza się do tej grupy zakłada się, że mniej więcej do 12. roku życia dziecko powinno się tym sportem bawić. Oddziaływanie środowiska na dzieci jest często nieprawidłowe – zauważa.
Podczas spotkania zostały poruszone również tematy związane z pewnością siebie, wiarą we własne umiejętności, przesądach, wartościach, celach czy hejcie w sporcie.
