Siedmiu uczniów, absolwent i dwóch nauczycieli Zespołu Szkół nr 1 w Tychach im. G. Morcinka było na szesnastodniowej wyprawie naukowej na Sri Lance. Jaki był cel wyprawy? Czy udało się go zrealizować?
Nazwa Sri Lanka w sanskrycie oznacza „olśniewający kraj”. To wystarczający impuls, żeby odwiedzić tą niewielką wyspę. Poznać jej przyrodę i kulturę buddyjskich mieszkańców. Główny cel to spotkanie z największymi lądowymi i morskimi zwierzętami świata – słoniami indyjskimi i wielorybami (płetwalami błękitnymi) – mówi Ireneusz Oleksik, kierownik wyprawy, na co dzień nauczyciel biologii w Zespole Szkół nr 1 w Tychach.
Skąd pomysł na wyjazd? – Znajomy włączył mi kiedyś film pokazujący rejsy z południowej Sri Lanki na wieloryby, konkretnie na płetwale błękitne. Wrażenie było niesamowite. Tak w mojej głowie zaczął kiełkować pomysł takiej wyprawy. Po kilku latach udało się go zrealizować – dodaje.
Na Sri Lance było siedmiu uczniów IV LO w Zespole Szkół nr 1 i jeden absolwent tej szkoły. Drugim opiekunem grupy była nauczycielka geografii w ZS1 Katarzyna Dacy-Ignatiuk. Warto dodać, że tego typu wyprawa naukowa była organizowana w tej szkole już po raz 10. Wszystko w ramach szkolnego Koła Turystyczno-Przyrodniczego „Crazy Trek”.
Tanie bilety
Jak mówi Ireneusz Oleksik, cała grupa dosyć długo szukała biletów lotniczych. W grę wchodziły wyloty z Berlina, Wiednia, Pragi lub Warszawy. To podobna odległość lotu, a czasem ceny biletów diametralnie się różnią. – W końcu trafiła nam się promocja w Qatar Airways. Bardzo fajna cena. Szybki lot, z ponad dwugodzinną przesiadką w Doha. Kupiliśmy bilety za dwa tysiące na przelot w obie strony. To naprawdę przyzwoita cena – podkreśla nasz rozmówca.
16 dni przygody
Cały wyjazd trwał 16 dni. Z Tychów podróżnicy wyjechali do Warszawy. Stamtąd polecieli do Kolombo. Mieli jedną przesiadkę w Doha. – Do Warszawy wyjechaliśmy dzień wcześniej, żeby się tam przespać, bo rano był wylot. Wylecieliśmy według naszego czasu wcześnie rano, a na miejscu byliśmy według ich czasu ok. 3 w nocy. Noc uciekła nam powietrzu – żartuje.
Przemili ludzie
Jak podkreśla Ireneusz Oleksik cała grupa tyskich podróżników była pod ogromnym wrażeniem uprzejmości miejscowej ludności. – Ludzie na Sri Lance są po prostu przemili. Spodziewałem, że to będą takie małe Indie. Ale nie jest tak – zauważa. – Powodów jest co najmniej kilka. – Po pierwsze religia, większość miejscowej ludności to buddyści. Oni są jakoś inaczej do świata nastawieni, chyba bardziej pozytywnie niż my. Po drugie dla nich turysta, to jest coś nowego jeszcze . Tam się w 2009 roku skończyła wojna domowa, która trwała prawie 30 lat. Mało kto tam jeździł. Dopiero taki boom turystyczny zaczął się kilka lat temu – dodaje.
Każdy Lankijczyk jest miły i serdeczny. Na porządku dziennym są sytuacje, że gdy się kogoś mija na ulicy, on uśmiecha się i mów „hello”. Można odnieść wrażenie, że się go zna od zawsze.
Tania komunikacja i jedzenie
Jak przyznaje nasz rozmówca, Sri Lanka jest krajem, po którym się bardzo dobrze podróżuje. Ma tanie bilety komunikacji i dużo połączeń autobusowych. Cena biletów kolejowych jest również bardzo przystępna i nie obciąża zbytnio portfela turysty. Jest jednak jeden mankament. Miejscowe autobusy jeżdżą bardzo wolno. 100 km w cztery godziny to standard.
Jedzenie też nie kosztuje dużo. – Oczywiście, gdyby ktoś chciał chodzić po najdroższych restauracjach, to trochę wyda. My jedliśmy z miejscowymi. Główne danie tam to ryż z różnymi warzywami, tzw. „rice&curry”. Lankijczycy jedzą to na okrągło – opowiada pan Ireneusz. – Taka porcja obiadowa to talerz ryżu i trzy, cztery miseczki warzyw. Cena takiego posiłku wynosi ok .4-5 zł. Jest jeszcze jedno. Wszystko jest niesamowicie pikantne. Jeżeli ktoś nie lubi ostrego jedzenia, to ma ciężko na Sri Lance – śmieje się Ireneusz Oleksik.
Jedzenie podawane jest też dosyć egzotycznie. Zamiast na talerzu, posiłek może zostać podany np. na liściu bananowca.
Trasa wyprawy
Jak przebiegała trasa tyskich podróżników? Kolejno odwiedzali takie miejscowości jak: Kolombo, Negombo, Kandy, Ella, Tissamaharama i Merissa.
-Negombo to była nasza baza na pierwszych kilka dni podróży. Stamtąd pojechaliśmy m.in. do Kandy, duchowej stolicy Sri Lanki – opowiada Oleksik.
Kandy to duże miasto z mnóstwem przeróżnych świątyń. Całe jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Tyszanie zwiedzili największą miejscową atrakcję, Świątynię Zęba Buddy, gdzie wg wierzeń buddystów rzeczywiście ząb Buddy jest przechowywany. Poza tym byli w pięknym rezerwacie Udawatta Kele i w Królewskich Ogrodach Botanicznych. – To piękne miejsce, warte polecenia. Spędziliśmy tam całe pół dnia. Mnóstwo fajnych roślin, świetnie to wszystko utrzymane, piękne orchidee, mnóstwo gatunków palm, figowce. A także wiele dzikich zwierząt i ptaków. Największą frajdą dla nas była kolonia największych nietoperzy świata – rudawek wielkich. Ich rozpiętość skrzydeł dochodzi do metra i trzydziestu centymetrów – mówi kierownik wyprawy.
Pola herbaty
Kolejnym etapem podróżny była podróż koleją przez góry Sri Lanki do miejscowości Ella. Tyszanie podróżowali jedną z najładniejszych tras widokowych na świecie. Po drodze widzieli przepiękne pola herbaty i to był właśnie ich cel na tym etapie podróży. – Byliśmy w dużej wytwórni i dzisiaj o produkcji herbaty wiem już chyba wszystko – śmieje się Ireneusz Oleksik.
Po „herbacianej” przygodzie, uczestnicy wyprawy naukowej wyruszyli do miasta Tissamaharama. Tam zwiedzili dwa parki narodowe. Najpierw park Bundala, gdzie było dużo pięknych ptaków. Tyszanie mieli tam zorganizowane całodniowe safari, w czasie którego znaleźli cudowne, bezludne miejsce nad oceanem. – Nie było tam śladów człowieka. Tylko ocean i my – wspomina nasz rozmówca. Kolejnego dnia pojechali na safari do Yala – jednego z najbardziej znanych parków Sri Lanki. Tam zobaczyli m.in. krokodyle błotne i to na czym im najbardziej zależało – słonie indyjskie, czyli największe zwierzęta lądowe na świecie.
Ostatnim etapem podróży była Mirissa i wielki rejs na wieloryby. – Mieliśmy ogromne szczęście, bo udało nam się zobaczyć płetwala błękitnego – największe zwierzę morskie na świecie. Tego dnia nie zapomnę do końca życia – przyznaje Oleksik.
Z Mirissy przejechali koleją do Kolombo. I stamtąd wylecieli w podróż powrotną do Tychów. – To była niesamowita wyprawa. Udało nam się zrealizować jej główny cel i zobaczyć największe lądowe i morskie zwierzęta świata. Z pewnością wszyscy będziemy to długo wspominać – podsumowuje kierownik wyprawy.
Foto: Ireneusz Oleksik/archiwum prywatne

" />
" />








